روایت آغاز
لندن، تابستان ۲۰۱۲.
بحران بدهی اروپا به اوج رسیده.
یونان در آستانهی خروج از یوروست،
اسپانیا و ایتالیا در آتش نرخ بهره میسوزند،
و رسانهها تیتر میزنند:
».پایان یورو نزدیک است«
ماریو دراگی در کنفرانسی در لندن روی صحنه میرود.
سالن پر از تحلیلگر، سیاست مدار و سرمایهگذار است.
او نگاهی آرام به جمع میاندازد و میگوید:
“Within our mandate, the ECB is ready to do
whatever it takes to preserve the euro.
And believe me, it will be enough.”
.سکوت
سپس، تشویق.
بازارها همان روز میچرخند ، و نرخ بهرهی اوراق اروپا سقوط میکند.
هیچ پولی چاپ نشده، هیچ قانونی عوض نشده، اما اعتماد بازگشته است.
مسیر زندگی و شکلگیری ذهنی
ماریو دراگی در سال ۱۹۴۷ در رم به دنیا آمد.
در دانشگاه رم اقتصاد خواند و سپس در MIT .زیر نظر برندگان نوبل اقتصاد آموزش دید
در دههی ۸۰، استاد دانشگاه فلورانس شد و به تدریج وارد سیاست اقتصادی ایتالیا گردید.
بهعنوان مدیر خزانه داری، نقش مهمی در خصوصیسازی و اصالحات مالی دههی ۹۰ داشت.
بعدها به گلدمن ساکس پیوست و در ۲۰۰۵ رئیس بانک مرکزی ایتالیا شد.
ذهنی تحلیلی، آرام و تکنوکرات داشت ،
اما پشت آن آرامش، اراده ای فوالدین پنهان بود.
در ۲۰۱۱، در میانهی بحران بدهی اروپا، به ریاست بانک مرکزی اروپا (ECB .) منصوب شد
اروپا در آستانهی فروپاشی بود، و یورو در حال از دست دادن مشروعیتش.